**السلام علیک یا اهل بیت النبوة**

یا ایها العزیز ! مَسَّنا و اهلنا الضُر و جِئنا ببضاعه مُزجاه و اَوفِ لَنَا الکَیل و تَصَدَّق علینا ؛ ان الله يَجزِي المتصدقين

عالم گدای ریزه خور خان دست توست         روزی میان سفره احسان دست توست

اول امـــام زاده دنــــیــا خـــوش آمـــدی          ابــن الکـــریم ام ابــیـها خــــوش آمــدی

اول پــدر بــه حضرت حــیدر تو گفته ای          بعد از نبــی بـه فاطـمه مادر تو گفته ای

آغــوش گـرم فـاطمه عطر بــهار داشت          صبحی که مــادرانه تــو را در کنارداشت

آنـــروز بــا لبان تــو افطار خــود گشـود           مولا علی که کـــام تـــو را انتظار داشت

در انـتـخاب خـــادم گــهـواره ات نبـــی         از جن و انس و حور و ملک پای کار داشت

خورشید با نگاه تو از خواب می پـرید          پیش از طلوع بــا تــو وچشمت قرار داشت

پــای بسـاط سفره احـســـان تـو خدا         هـفـت آسمـان مـلائــکه روزه دار داشــــت

عالم به عشق خال لبت آفــریده شد         ورنه خـدا بـــه عـــــالم و آدم چه کار داشت

ای نـــازدانه کـــودک دلبند فــاطـــــمه         ای خــنده تـــو مـــایــه لبـخـنـد فـــاطــــمه

تو چشم خود بروی نبی باز می کنی       جـــا دارد ایــــن کـــه بهر همه ناز می کنی

ناز و کرشمه سنت مانده ز عهد توست      شهبال فضل حضرت جبریل محو توست

زیــباتــرین عـزیــز ترین خوش قدم ترین       در بین ایـــل جـــود و کــرم بــا کرم ترین

                       هاتفی از عالم لاهوتیان  

                                آمد و رو کرد به ناسوتیان  

                                       گفت خداوند علیم و غفور   

                                                  قصد تجلی چو نمود و ظهور

                                                            آینه ای در خور خویش آفرید    

                                                                     آینه روشن تر از این کس ندید

                                                                                 روی حسن روی خدای حسن  

                                                                                                ای همه هستی به فدای حسن

 

 

ولادت با سعادت اولین امام زاده دنیا

   ابن الکریم ام ابیها

                 فرزند ارشد حضرت مولا

بر تمامیه محبان ودلدادگانش گرامی باد 

گــوئید بــــر دلدادگـــان دلدار مــــا بــــاز آمـــده            از بـــهر دلجـــوئی مـــا آن یــــار طــــنّـاز آمـــده

اسرار دل با کس مگو چــون مــحـرم راز آمـــده            گو بـر مسیحیون مسـیح از بـهـر اعـجـاز آمــده

بـر موسیان ده مژده که موسی سرافراز آمــده            بهـر تماشای حسن یوسف بـه صـد نــاز آمـده

                                     تــا جـلــوه گـر شــد از افــق روی دل آرای حسن            

                                     شرمنده شد شمس و قمر از روی زیبای حسن

بــر گو بــه سـاقـی سـاغـری از آب کـوثــر آورد             بــا خـادم مـجـلس بگو تــا عــود و عــنبـر آورد

که امشب ولی عهدی خـدا از بهر حــیدر آورد             بـــهـر عــلی زیـــبـا گــلی زهــرای اطــهر آورد

جـــبریل بــهر مقدمش صــدها طـــبق زر آورد             صــدها طـبق لعـــل و گــهـر مـیکـال از در آورد

تا که کنند از جـان و دل زیب قدمهای حسن              شرمنده شد شمس و قمرازروی زیبای حسن

نامش حسن وصفش حسن خلقش حسن خویش حسن       

                          قدرش حسن صبرش حسن القاب دلجویش حسن

                                         صلحش حسن عدلش حسن دادش حسن رویش حسن

                                                          دستش حسن حسنش حسن قدش حسن مویش حسن

 

حسن ای راز دار چادر خاکی....!


 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در جمعه سیزدهم شهریور 1388 ساعت 22:25 موضوع | لینک ثابت