
|
|
||
|
حدیث چهارم باب هفتاد و هفتم کامل الزیارات پدرم رحمة الله علیه و جماعتی از مشایخ و اساتیدم٬از محمد بن یحیس العطّار٬از حمدان بن سلیمان نیشابوری٬از عبدالله بن یمانی٬از منیع بن حجاج٬از یونس عبدالرحمن٬از صفوان جمّال٬از حضرت ابی عبدالله علیه السلام حضرت فرمودند: هنگامی که شخص به قصد زیارت حضرت امام حسین علیه السلام از منزلش بیرون می رود هفتصد فرشته از بالای سر و زیر پا و دست راست و طرف چپ و از مقابل و از پشت سر او را مشایعت کرده تا وی را به مقصدش برسانند و وقتی وی آن حضرت را زیارت کرد منادی ندا می دهد: گناهانت آمرزیده شد اعمال را از ابتدا شروع کن٬سپس فرشتگان با او مراجعت کرده و وی را همچنان مشایعت نموده تا او را به منزلش برسانند و وقتی به منزلش رسیدند می گویند: ما تو را به خدا می سپاریم. پس پیوسته او را زیارت کرده تا روز فوتش فرا برسد٬و پس از فوت در هر روز قبر حضرت امام حسین علیه السلام را زیارت کرده و ثواب آن برای آن شخص منظور می گردد. کـــربلا ای سـینه ســینای مــن تور سینین جهان آرای من ای مـلـک را خــاک پایت طوطیا ای عـــبادتگاه خــیل انـــبیا ای خــدا را مــــبـدأ راز و نـــیــاز ای نبی را خاک تو مهر نماز ای به تعظیم توسرهاخم شده نـــام تـــو آئین دار غم شده ای مقدس سرزمین لالـــه خیز ای قلم ها درمدیحت گشته تیز ای شهادت را تـــو مــهد افـتخار ای تــجلی گـــــاه ذات کــــردگار ای خدا ما را کربلایی کن
|
||
|
+
نوشته شده در جمعه بیست و پنجم بهمن 1387ساعت 0:4 توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام
|
|
||