یا فاطمه من عقده دل وا نکردم

۱۱ شعبان سالروز ولادت با سعادت فرخ لقای نگارخانه عاشورا،

حضرت علی اکبر علیه السلام

خجسته باد

 بـــیـا در بــــزم مـــا ای دل که دل بـا دلبــــر اسـت امــشب

بــیـاور جــام خــالی را که مــی در ســاغـــر اسـت امـشـب

بــگــو بــــــــا ســــــــاقــی مــجــلـس ادرکــاســآ ونـــاولــــها

که شادی مست و غـــم را خاک ماتم بر سر است امشـب

بــــشـــارت ده تــــــو مــستان را جـــمیع حق پـــــرستان را

که هستی بـــسته هـستـان را به نــخل باور است امشب

بــه خـــتم الانــــــبیاء گـــوید امـــیــن وحـــی رحــــــمــانــی

کــه غـــواص مــنا م+شغول صــــید گــــــــوهر است امشب

صــــبا بــــر گـو بـــه زهـــــرا غـــم مـــخور کز رحــمت یــزدان

حســینت را هـــمای بــخت ســـایه گـــــستر است امـشب

زیـــمـن اشــــبه الـــنـاس رســـول اللــــه دســـت افــــشان

مـــلائــک طـــــائـف شـــــمع رخ پــــیغمبـــــــر است امشب

بـگــــــو نـســـل جــــوان خـــــیـــزنـد از بـــهر گــــل افشانی

کــه آنـــان را شب مـــــیلاد نــــــیکــو رهــــــبر است امشب

طـــــــنـیـن نـــــــعره اللـــــه اکـــــــــبـــر فــــــاش مـــی گوید

کــه مـــــــیلاد هـــــمایـون عــــــــلـی اکـــــــبر است امشب

بــــه یــــمن مـــــقدم شـــــبــه پـــیــمـبـر تــــالی حــــــیــدر

زمـــــین کــــــربلا مشغول حـــــفــر ســــنـگــر است امشب

بـــه حکــــم لیـــلی حســــن قـــــــدم در دامــــــن لــیــــــلا

زگــــــلزار ولایــت یــک گـــــــــل نــــــــیلوفــر اســـت امشب

جــهان خـــواران عــــالم را شــــد اعـــــلان خـــــطــر زیــــرا

به کام این سر مـــــرگ از عــسـل شیرین تر است امشب

پــــی بـــــیداری نســـــل جــــــوان از ظـــــلم اســــــتـکبار

ظــهور مـــطلع الفـــجـر و جــــــهاد دیــگـــــر است امـشب

یـــزید ســفله را بـــــر گــــو کـــه ایـــن تــــالی تـلو احـــمد

بــــنای ظــــلم و اســــــتـبــداد را ویـــرانـگــر اسـت امشب

نـــه امـشـب بـــلکه بـــهر حـــفظ دیـــــن و مکـــتب قــــرآن

نــشـــان از روز عـــاشــورای انــسـان پـــرور است امشب

حســـینیان عـــــــالم را بـگـــــــو در دســت ثــــــــاراللـــــه

شـهادت را لبـــاس جـــــانـفـشانی در بــــراست امـــشب

فــــــضــای آســــــمان پـــــــــــــرگشــــــــــته از آوای آزادی

کـــه استقلال را گـــویی جــــهاد اکــــــــبــر است امـشب

مـــــــن ژولیـــــده مــــی گویم بـــده ســـاقی مــی باقی

کــــه مــــا را شــــام نــابودی خصم کافـــــر است امشب

  

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387 ساعت 22:17 موضوع | لینک ثابت

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بــی وضــــو در کوچـــه لیلا نشســـت

                                                    عشق آن شب مست مستش کرده بود

                                                    فــــارغ از جـــام الــستــش کــــرده بــــود

ســجـده ای زد بـــر لــــب درگــاه او

پــــُر ز لـــیلــا شـــــد دل پـــــر آه او

                                                    گـــفت یا رب از چه خوارم کرده ای

                                                    بــــر صلیب عـــشق دارم کرده ای

جـــــام لیلا را به دسـتـم داده ای

وندر این بازی شــکستم داده ای

                                                    نشتر عشقش به جانم می زنی

                                                    دردم از لیـلاســـــت آنم می زنی

خسته ام زین عشق، دل خونم نکن

من کـــه مجنونم تو مــــجنونم نــکن

                                                    مــــرد ایــــن بـــازیــچـه دیگر نیستم

                                                    این تو و لـــیلای تو... مــــن نیستم

گــــفت ای دیــوانه لــیلایــــــت منم

در رگ پنهان و پـــیــدایـــت منـــــم

                                                    ســــالها بــــا جــــور لیلا ســـاختی

                                                    من کنارت بـــــودم و نـــشناخـــتی

عــشق لــــیلا در دلـــت انـــداختم

صد قمــــار عشق یکجا بـــاخـــتم

                                                    کـــــردمـــت آواره صــــحرا نـــــشد

                                                    گفتم عاقل می شوی اما نــشد

سوختم در حسرت یک یـا ربــت

غیر لیلا بــــــر نــــیــامد از لــبت

                                                     روز و شب او را صـــدا کردی ولی

                                                     دیدم امشب با مـنی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سر می زنی

در حــــــریم خانه ام در می زنی

                                                    حــــال این لیلا که خوارت کرده بود

                                                    درس عشقش بی قرارت کرده بود

مرد راهش بـــاش تا شاهت کنم

صد چو لیلا کشته در راهت کنم

" شعر زیبایی که یک دوست برام ارسال کرد ... "

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در جمعه هجدهم مرداد 1387 ساعت 20:54 موضوع | لینک ثابت

پـندی دهــمت گــرانــتر از جـان

شــاید که بگــیری عـبرت از آن

ایـــــن کــهنه ســرا وفــا نـدارد

ایــــــن خــانه زبــن بــنا نــدارد

با حـیله کـند تو را همین پست

چون عشوه گری به عشوه ات هست

زنــــــهار مـــــخور فــــــریب آن دل

دل کندن از آن تو راست مشـکل

خواهی تو اگر ســعادت خویش

انــدیشه نما تو بیش از پـــیش

زاندیشه شوی به حق تو ملحق

کــاندیشه بــه از عـــبادت خـلق

نـــاحق مــنــما تو حق مــظلوم

کز حق خودت شدی تو مـحروم

اجحاف مـکـن تـو بــر ضــعیفـان

بـــر حـــال دل شکســته بالان

از دیـــــو هـــــوا نــما تو دوری

کــاین کــار تــو را بود ضـروری

بـــیرون بـــنما زخـــانه جــان

هم غیبت وآز وکبر و عصیان

همان غره مشو که آخر کار

گردی تو حقیر و زار و بیمار

"ژولیده"

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در جمعه هجدهم مرداد 1387 ساعت 0:49 موضوع | لینک ثابت