یا فاطمه من عقده دل وا نکردم

((فضيل بن اياز)) آدم فوق العاده بدى بود. يك آدم ياغى بود؛ روزى عبور مى كرد، دخترى را ديد بر لب آبى نشسته و مشغول ظرف شستن است ، چشمش به دختر افتاد، به او تمايل پيدا كرد و پيش دختر آمد و به او گفت : برو به پدر و مادرت بگو امشب تو را آرايش كنند و در اتاقى بگذارند تا من شب بيايم ، و رفت . دختر آمد و به مادرش پيام را گفت . ده يك پارچه عزا شد، همه مى گفتند: چه كنيم ؟ آيا اين دختر را فداى ده كنيم يا استقامت كنيم ؛ اگر اين دختر را فداى ده كنيم و او را آرايش كنيم و در اتاقى بگذاريم و او بيايد و برود، تامين داريم و الا اگر اين كار را نكنيم ده را غارت مى كند، قتل عام مى كند، امشب قتل ها واقع مى شود، بالاخره همه حتى پدر و مادر دختر راضى شدند كه اين دختر بيچاره را فداى ده كنند و خود دختر هم حاضر شد.
دختر را آرايش كردند و در اتاقى گذاشتند اما ده عزاست ، همه گريه مى كنند، دختر گريه مى كند، پدر گريه مى كند، مادر گريه مى كند.
فضيل بن اياز آمد، به قدرى قلدر بود كه تاريخ مى نويسد از در وارد نشد بلكه از پشت بام آمد.
يك پيرمرد كه حالى داشت - خوشا به حال افرادى كه به واسطه رابطه با خدا حالها دارند، جذابيتها دارند، برادر، خواهر نمى دانى كه رابطه با خدا آدم را به كجا مى رساند، نمى دانى اگر لذت ترك لذت را بدانى ، اگر بدانى كه با تابش نور خدا چه جذابيتها و چه حالها و چه تاثيرها پيدا مى شود. - آرى پير مرد با حالى در دل شب قرآن مى خواند.
همه منتظرند كه فضيل اياز بيايد و اين پيرمرد هم كه همسايه آنها بود در خانه اش با صداى بلند قرآن مى خواند، وقتى به اين آيه رسيد فضيل پشت بام بود: الم ياءن للذين آمنوا ان تخشع قلوبهم لذكر الله   فرمود: اى كسانى كه دلتان سنگين است ، اى افرادى كه گناه روى گناه دل شما را گرفته ، آيا وقت آن نشده كه قرآن دل شما را نرم كند؟ آيا وقت آن نشده كه سياهى اين دلهاى سياه به وسيله قرآن زدوده شود؟ همين يك آيه روى مغز فضيل اثر گذاشت ، منقلب شد، گفت خدا چرا وقت آن رسيده است و شروع به گريستن كرد. از همان جا داد زد: اى ده ، آى پدر و مادر، اى دختر مرا عفو كنيد، من برگشتم ، غلط كردم ! از پشت بام پايين آمد و رفت ، نه فقط رفت كه عرفا براى اين فضيل بن اياز چيزها مى گويند، وى به مقامات عالى رسيد، با ملائكه سر و كار داشت ، استجابت دعا پيدا كرد و بالاخره بدانجا رسيد كه عرفا از او سرمشق مى گيرند و مى گويند كه فضيل بن اياز يكى از معلمها و مرشدها و بزرگان ماست و راستى هم او مرد بزرگى شد.
آرى ، راه صد ساله را مى شود به يك آن (و لحظه ) پيمود.

منبع:http://www.ghadeer.org/akhlagh/jaha_nafs/282-0008.htm

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در دوشنبه نوزدهم بهمن 1388 ساعت 14:26 موضوع | لینک ثابت

Ziarat Ashura.wma

007sabah-farahman azad.mp3

006Monajat_e_Manzoomeh-SAMAVATI.mp3

005monajat h_ali samavati.mp3

004Jameh_Kabireh-SAMAVATI.mp3

003Eftetah_0-SAMAVATI.mp3

001ahd-farahman azad.mp3

 002amin allah-farahman azad.mp3

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در شنبه هفدهم بهمن 1388 ساعت 20:20 موضوع | لینک ثابت

Hajghorboon .mp3

حاج قربون.mp3

BI TO MIMIRAM.mp3

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در شنبه هفدهم بهمن 1388 ساعت 15:18 موضوع | لینک ثابت

اَلسَّلامُ عَلى وَلِىِّ اللَّهِ وَ حَبیبِهِ؛

سلام بر ولى خدا و دوست او

اَلسَّلامُ عَلى خَلیلِ اللَّهِ وَ نَجیبِهِ ؛

سلام بر خلیل خدا و بنده نجیب او

اَلسَّلامُ عَلى صَفِىِّ اللَّهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ

سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده‌اش

اَلسَّلامُ عَلىَ الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهیدِ

سلام بر حسین مظلوم و شهید

اَلسَّلامُ على اَسیرِ الْكُرُباتِ وَ قَتیلِ الْعَبَراتِ

سلام بر آن بزرگوارى كه به گرفتاری‌ها اسیر بود و كشته اشكِ روان گردید

اَللّهُمَّ اِنّى اَشْهَدُ اَنَّهُ وَلِیُّكَ وَابْنُ وَلِیِّكَ وَ صَفِیُّكَ وَابْنُ صَفِیِّكَ الْفاَّئِزُ

خدایا من به راستى گواهى دهم كه آن حضرت ولىّ (و نماینده) تو و فرزند ولىّ تو بود و برگزیده‌ات و فرزند برگزیده‌ات بود كه كامیاب شد

بِكَرامَتِكَ اَكْرَمْتَهُ بِالشَّهادَةِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعادَةِ وَاَجْتَبَیْتَهُ بِطیبِ الْوِلادَةِ

به بزرگداشت تو، گرامیش كردى به وسیله شهادت و مخصوصش داشتى به سعادت و برگزیدى او را به پاكزادى

وَ جَعَلْتَهُ سَیِّداً مِنَ السّادَةِ وَ قآئِداً مِنَ الْقادَةِ وَ ذآئِداً مِنْ الْذادَةِ

و قرارش دادى یكى از آقایان (بزرگ) و از رهروان پیشرو و یكى از كسانى كه از حق دفاع كردند

وَاَعْطَیْتَهُ مَواریثَ الاَْنْبِیاَّءِ وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلى خَلْقِكَ مِنَ الاَْوْصِیاَّءِ

و میراث‌هاى پیمبران را به او دادى و از اوصیائى كه حجت تو بر خلقت هستند قرارش دادى

فَاَعْذَرَ فىِ الدُّعآءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فیكَ

او نیز در دعوت مردم جاى عذر و بهانه‌اى (براى كسى) نگذارد و بی‌دریغ خیرخواهى كرد و جان خود را در راه تو داد

لِیَسْتَنْقِذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ وَ حَیْرَةِ الضَّلالَةِ وَ قَدْ تَوازَرَ عَلَیْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْیا وَ باعَ حَظَّهُ بِالاَْرْذَلِ الاَْدْنى؛

تا برهاند بندگانت را از (گرداب) جهالت و نادانى و سرگردانى (در وادى) گمراهى و چنان شد كه همدست شدند بر علیه آن حضرت كسانى كه دنیا فریبشان داد.

وَ شَرى آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الاَْوْكَسِ وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدّى فى هَواهُ

و فروختند بهره (كامل و سعادت خود را) به بهاى پست ناچیزى و بداد آخرتش را در مقابل بهائى اندك و بى مقدار و بزرگى كردند و خود را در چاه هوا و هوس سرنگون كردند،

وَاَسْخَطَكَ وَاَسْخَطَ نَبِیَّكَ

و تو و پیامبرت را به خشم آوردند

وَ اَطاعَ مِنْ عِبادِكَ اَهْلَ الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ وَ حَمَلَةَ الاَْوْزارِ

و پیروى كردند از میان بندگانت آنانى را كه اهل دو دستگى و نفاق بودند و كسانى را كه بارهاى سنگین گناه به دوش مى‌كشیدند

الْمُسْتَوْجِبینَ النّارَ فَجاهَدَهُمْ فیكَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتّى سُفِكَ فى طاعَتِكَ دَمُهُ وَاسْتُبیحَ حَریمُهُ

و بدین جهت مستوجب دوزخ گشته بودند آن حضرت (كه چنان دید) با شكیبائى و پاداش جوئى با آنها جهاد كرد تا خونش در راه پیروى تو ریخت و حریم مقدسش شكسته شد

اَللّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبیلاً وَ عَذِّبْهُمْ عَذاباً اَلیماً

خدایا آنان را لعنت كن به لعنتى وبال دار و عذابشان كن به عذابى دردناك

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ سَیِّدِ الاَْوْصِیاَّءِ

سلام بر تو اى فرزند رسول خدا، سلام بر تو اى فرزند آقاى اوصیاء

اَشْهَدُ اَنَّكَ اَمینُ اللهِ وَابْنُ اَمینِهِ عِشْتَ سَعیداً وَ مَضَیْتَ

گواهى دهم كه به راستى تو امانتدار خدا و فرزند امانت‌‌دار اویى سعادتمند زیستى و ستوده از دنیا رفتى

حَمیداً وَ مُتَّ فَقیداً مَظْلُوماً شَهیداً وَ اَشْهَدُ اَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ ما وَعَدَكَ

و گمگشته و ستمدیده و شهید درگذشتى و نیز گواهى دهم كه خدا به راستى وفا كند بدان وعده‌اى كه به تو داده،

وَ مُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ وَفَیْتَ بِعَهْدِاللهِ

و به هلاكت رساند هر كه را كه دست از یاریت برداشت و عذاب كند كسى كه تو را كشت و گواهی دهم كه تو به خوبى وفا كردى به عهد خدا،

وَ جاهَدْتَ فى سَبیلِهِ حَتّى اَتیكَ الْیَقینُ فَلَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَكَ،

و جهاد كردى در راه او تا مرگت فرا رسید خدا لعنت كند كسى كه تو را كشت

وَ لَعَنَ اللهُ مَنْ ظَلَمَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِیَتْ بِهِ

و خدا لعنت كند كسى كه به تو ستم كرد و خدا لعنت كند مردمى كه شنیدند جریان كشتن و ستم تو را و بدان راضى بودند،

اَللّهُمَّ اِنّى اُشْهِدُكَ اَنّى وَلِىُّ لِمَنْ والاهُ وَ عَدُوُّ لِمَنْ عاداهُ بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ.

خدایا من تو را گواه مى‌گیرم كه من دوست دارم هر كه او را دوست دارد و دشمنم با هر كه او را دشمن دارد پدرم و مادرم به فدایت اى فرزند رسول خدا.

اَشْهَدُ اَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فىِ الاَْصْلابِ الشّامِخَةِ وَالاَْرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ،

گواهى دهم كه تو به راستى نورى بودى در پشت پدرانى بلند مرتبه و رحم‌هایى پاكیزه

لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجاهِلِیَّةُ بِاَنْجاسِها وَ لَمْ تُلْبِسْكَ الْمُدْلَهِمّاتُ مِنْ ثِیابِها،

كه آلوده‌ات نكرد اوضاع زمان جاهلیت به آلودگی‌هایش و در برت نكرد از لباس‌هاى چركینش

وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ مِنْ دَعاَّئِمِ الدّینِ وَ اَرْكانِ الْمُسْلِمینَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنینَ،

و گواهى دهم كه به راستى تو از پایه‌هاى دین و ستون‌هاى محكم مسلمانان و پناهگاه مردمان با ایمان هستی

وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ الاِْمامُ الْبَرُّ التَّقِىُّ الرَّضِىُّ الزَّكِىُّ الْهادِى الْمَهْدِىُّ،

و گواهى دهم كه تو به راستى پیشواى نیكوكار با تقوا و پسندیده و پاكیزه و راهنماى راه یافته‌اى

وَ اَشْهَدُ اَنَّ الاَْئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوى وَ اَعْلامُ الْهُدى

و گواهى دهم كه همانا امامان از فرزندانت روح و حقیقت تقوا و نشانه‌هاى هدایت

وَالْعُرْوَةُ الْوُثْقى وَالْحُجَّةُ على اَهْلِ الدُّنْیا وَ اَشْهَدُ اَنّى بِكُمْ مُؤْمِنٌ

و رشته‌هاى محكم (حق و فضیلت) و حجت‌هایى بر مردم دنیا هستند و گواهى دهم كه من به شما ایمان دارم

وَ بِاِیابِكُمْ مُوقِنٌ بِشَرایِعِ دینى وَ خَواتیمِ عَمَلى وَ قَلْبى لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ،

و به بازگشتتان یقین دارم با قوانین دینم و عواقب كردارم و دلم تسلیم دل شما است

وَ اَمْرى لاَِمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ وَ نُصْرَتى لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتّى یَاْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ،

و كارم پیرو كار شما است و یاریم برایتان آماده است تا آن كه خدا در ظهورتان اجازه دهد

فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لامَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْكُمْ وَ على اَرْواحِكُمْ،

پس با شمایم نه با دشمنان شما، درودهاى خدا بر شما و بر روان‌هاى شما

وَ اَجْسادِكُمْ وَ شاهِدِكُمْ وَ غاَّئِبِكُمْ وَ ظاهِرِكُمْ وَ باطِنِكُمْ.

و پیكرهایتان و حاضرتان و غائبتان و آشكارتان و نهانتان.

آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ.

آمین اى پروردگار جهانیان.

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در پنجشنبه پانزدهم بهمن 1388 ساعت 17:50 موضوع | لینک ثابت

یک مرد آمد...

ورود امام به روایت تصویر در ادامه مطلب

ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در دوشنبه دوازدهم بهمن 1388 ساعت 9:14 موضوع | لینک ثابت

به فدای نخ آن شال سیاهت ٬به فدای رخت ای ماه!بیا٬

صاحب این بیرق و این پرچم و این مجلس و این روضه و این بزم تویی٬

آجرک الله! عزیز دوجهان یوسف در چاه....!

بیا یوسف زهرا سلام الله علیها

**اللّهم عجّل لوليک الفرج** 

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در جمعه نهم بهمن 1388 ساعت 10:21 موضوع | لینک ثابت